Herbata

Coraz chłodniejsze dni sprawiają, że częściej sięgamy po gorące napoje, w tym herbaty. Chcecie dowiedzieć się jakie właściwości mają poszczególne jej gatunki? Zapraszamy do lektury!

Herbata już od wieków jest wykorzystywana jako napój leczniczy. Szczególnie popularna w tradycyjnej medycynie chińskiej – zielona herbata była stosowana jako lek poprawiający przepływ krwi, uśmierzający bóle stawów i wzmacniający odporność.

Starożytne przekonania mają odzwierciedlenie we współczesnych badaniach epidemiologicznych – mieszkańcy Azji regularnie pijący zieloną herbatę rzadziej chorują na nowotwory.

W zależności od sposobu otrzymywania wyróżnia się dwa zasadnicze rodzaje herbat – czarną, fermentowaną o ciemnym naparze oraz niefermentowaną herbatę zieloną o jasnym naparze i ziołowym aromacie.

Większość korzystnych właściwości herbat wynika z obecności w nich związków fenolowych, ich zawartość jest zróżnicowana w obrębie poszczególnych gatunków herbat. Czarna herbata wykazuje słabsze właściwości przeciwutleniające niż herbata zielona.

W badaniach epidemiologicznych wykazano, że spożywanie produktów bogatych w związki polifenolowe może znacznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia chorób serca poprzez działanie przeciwutleniające.

W badaniach wykazano również, że aktywność przeciwutleniająca zależy od sposobu przygotowania naparu herbaty. Wydłużony czas parzenia czarnej i zielonej herbaty (10 – 20 minut) powoduje jej zwiększenie. Dodatkowo mieszanie herbaty podczas parzenia powodowało zwiększenie aktywności związków fenolowych. Zbyt długo parzona herbata może w niektórych przypadkach podrażniać żołądek, natomiast ma korzystne właściwości podczas leczenia biegunki.

Od sposobu parzenia zależne są również właściwości pobudzające herbaty – jeśli proces ten trwa krócej niż trzy minuty otrzymacie bardziej pobudzający napar, powyżej tego czasu herbata ma działanie kojące i odprężające. Pamiętajcie jednak, że herbaty zawierają teinę, która ma podobne działanie jak kofeina w kawie. Postarajcie się zatem sięgać po herbaty w pierwszej połowie dnia, gdyż nadmierna ilość herbaty popołudniu negatywnie wpłynie na jakość snu i może powodować problem z zaśnięciem.

herbata2

Zielona herbata a odchudzanie

Katechiny będące jednymi z głównych składników herbaty hamują zarówno wzrost komórek tłuszczowych, jak również ich mnożenie. Dodatkowo w przypadku głodu pojawiającego się w niedługim czasie po posiłku warto sięgnąć po herbatę, która nieco wypełni żołądek, co powstrzyma was przed sięgnięciem po niekoniecznie zdrową przekąskę 🙂

Poza herbatą zieloną i czarną krótko przybliżymy właściwości innych gatunków:

Herbata czerwona (Pu-erh)

  • pobudza pracę układu trawiennego, co przyspiesza metabolizm i spalanie tkanki tłuszczowej
  • wspomaga pracę wątroby
  • pomaga zachować dobrą kondycję skóry
  • normalizuje ciśnienie krwi
  • ma działanie moczopędne, dlatego jest zalecana osobom z różnymi schorzeniami nerek
  • obniża poziomu cholesterolu

Rooibos

  •         ma działanie przeciwutleniąjące
  •         ma korzystny wpływ na gospodarkę lipidową
  •         łagodzi powikłania cukrzycowe, zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę
  •         nie zawiera kofeiny
  •         jest pomocny w leczeniu chorób dermatologicznych – trądziku, łuszczycy i opryszczce

Właściwości herbaty zostały również docenione w kosmetyce – kosmetyki z jej dodatkiem mają działanie antyoksydacyjne, łagodzące, przeciwzapalne, chroniące przed promieniami UV (dzięki temu spowalnia starzenie się skóry), wzmacniające, odchudzające i oczyszczające.


Piśmiennictwo:

  1. Całka J., Zasadowski A., Juranek J., Niektóre aspekty leczniczego działania zielonej herbaty BROMAT. CHEM. TOKSYKOL. – XLI, 2008, 1, str. 5 – 14
  2. Fik M., Zawilak A., Porownanie właściwości przeciwutleniających wybranych herbat ŻYWNOŚĆ. Nauka. Technologia. Jako, 2004, 3 (40), 98 – 105 
  3. Michalak-Majewska M., 2011. Właściwości herbaty. Część 1. Znaczenie żywieniowe. Nauka Przyr. Technol. 5, 6, #114. 
  4.  Sarnowska M., Gawron-Gzella A., Rooibos – substancje biologicznie aktywne i działanie farmakologiczne Post Fitoter 2016; 17(3): 189-199
  5. Szajdek A., Borowska J., Właściwości przeciwutleniające żywności pochodzenia roślinnego ŻYWNOŚĆ. Nauka. Technologia. Jakość, 2004, 4 (41) S, 5 – 28
Udostępnij:

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola wymagane, oznaczone są *